سینمای معنیگرا همیشه برای من جذاب بوده و میشه گفت به این نوع فیلمها علاقهی زیادی دارم هر چند که باید شاهد این باشم که کمترین فیلمها را از این نوع در سینمای ایران ببینم و این برای من ناراحت کننده هستش فیلمهای ایرانی که بیشتر دارن دور یک درون مایه ثابت عشقی و یا شکست رقیب عشقی و یا انتقام و خیانت مچرخه و بیشترین هدفشون رو به فروش بیشتر با محتوای کم ارزشتر میدن.
هر یکشنبهها از شبکه 4 در برنامه سینما ماوراء فیلمهایی با این موضوع پخش میشه که من سعی میکنم این فیلم رو از دست ندم هفته پیش فیلم پروانه آبی یا The Blue Butterfly رو گذاشته بود و این هفته بازهم همین فیلم رو تکرار کرد که من باز هم دوباره تا آخر دیدمش. کارگردان این فیلم خانم لئاپول کارگردان سویسی هستش که محصول سال2004 بود.
درون مایه این فیلم به موضوع رویا و ایمان و معجزه میپردازه.در این فیلم پسربچه 10 سالهی که پدر خودش رو در یک تصادف از دست داده دچار سرطان هستش و بعد از شیمیدرمانی او تعادل خود رو از دست میده و روی صندلی چرخدار مینشینه و دکترا از معالجه او ناامید میشدن و خبر از مرگ نزدیک او میدن.این پسر بچه در افکار خود رویای رسیدن به پروانه آبی رو داره که به عنوان آخرین رویای زندگی میخواد به اون برسه و برای رسیدن به این راه به همراه مادر و یک حشره شناس معروف راهی جنگلهای بارانی میشن و در این راه با مشکلات فراوانی مواجه میشن و این پسر با ایمانی که به هدف خودش داره همهی این مشکلات رو پشتسر میزاره و برای رسیدن به هدفش امیدوارانه حرکت میکنه بقیه ماجرا رو خودتون ببینید....
واقعاً رویا و امید دو تا از زیباترین کلمات و معانی در این دنیا هستن ما با رویاهای خود میتوانیم هدفهایی رو برای خود تجسم کنیم و با امید و ایمان به هدف خود٬ میتوان با تلاش به رویاهای خود برسیم.
همیشه در مورد حجاب بحثهای مختلفی بوده و بر داشتن حجاب و یا نبودن آن همیشه اختلافهایی بوده که آیا انسان مختار است هر پوششی را در هر موقعیتی بپوشد یا باید این پوشش مطابق با موقعیت فرق داشته باشد و حیا و عرف را در آن قرار داد. اخیراً هم مجلس طرحی را مبنی بر ساماندهی مد لباس تصویب کرد که به نظر من خیلی زودتر باید اینکا رو میکرد.حجاب از نظر اسلام یک اصل مهم هست که همهی انسانها به آن دعوت شدهاند و چون آن را به اشتباه یک پدیده زنانه گرفتیم در روح قضیه دچار مشکل شدیم و آن را با برابری حقوق انسانها در منافات میبینیم در صورتی که از نظر اسلام حجاب هم برای زن است و هم مرد. اسلام میگوید حجاب و عفاف را در جامعه رعایت کنید تا بتوانید در یک جامعه محیطی فراهم شود که بودن زن و مرد در کنار یکدیگر بدون هیچ مشکلی باشد و بتوانند در جامعه در کنارهم پیشرفت کنند. مطمئناً اگر اسلام مخالف حظور زنان در متن جامعه میبود آنوقت و جود حجاب کاری عبث بود چون حجاب در خانه و در کنار محارم نیازی نیست .پس به راحتی میشه نتیجه گرفت که مسئله حجاب برای ایجاد یک رابطه سالم با جنس مخالف در جامعه مطرح شده نه محدود کردن زنان.اسلام همانطور که مردان را از پوشیدن لباسهایی تنگی که اندام آنها را نمایان میسازد منع کرده همین نظر را در مورد زنان مطرح کرده و چون بدن زنان از ویژگیهای خاصی برخوردار است و بیشتر جلب توجه میکند برای حفظ امنیت روانی و اجتماعی جامعه بیشتر به رعایت حجاب سفارش شده و این به خاطر این نیست که اسلام در مورد زنان سختگیر است بلکه بخاطر این است که اسلام برای زن ارزش خیلی والایی قایل است و از اینکه زن به عنوان موجودی برای به تحریک در آوردن مردان چشم چران باشد نگران است و به آنها سفارشهایی کرده.اگر این انسان اینقدر به خودش اعتماد به نفس داشته باشه و قبول داشته باشه که با اخلاق و متانتی که داره میتونه با دیگران یک ارتباط سالم برقرار کنه هیچ وقت سراغ این ظاهر برای سرپوش گذاشتن به باطن خودش٬ تواین ظاهر، خودش رو پنهون نمیکنه.

همیشه اختلاف طبقاتی توی دنیا وجود داشته و همیشه طبقات اجتماعی بودهاند که مورد ظلم قرار گرفتهاند و در این بین کودکان هم نیز دیده میشوند کودکانی که ما هر روز در گوشه و کنار میبینیم که بخاطر فقر خانواده از کمترین امکانات برای زندگی محرومند.بنظر من جامعه خیلی بی رحم هستش کسانی که کودکی خود را در کودکستانها و زبانسراها و هنرسراها گذراندهاند با کسانی مقایسه میشن که بجای رفتن به این مکانها در کنار خانواده مشغول کارند.و جامعه شخصیت آنها را به مقایسه میگذارد و از اوو توقع دارد در سطح این افراد ظاهر شود.آیا میتوان روزی را دید که همهی کودکان در یک سطح باشند؟
توضیح عکس:این عکس از زمینهای کشاورزی حومه دزفول گرفته شده* اون بچه سمت چپی یک دختره*؟!

