امروز سالگرد شهادت عموم بود.واقعاْ برای من درکش سخته که انسان باید چه ایمان قوی داشته باشه که بتونه خانواده ای رو که تازه تشکیل داده و یک بچه چند ماهه هم داره و خدمت سربازی رو هم رفته اونوقت بدون هیچ اجباری داوطلبانه میره جبهه. واقعاْ که من چقدر کوچکم و او چقدر وسیع بود که ناله های زنها و بچه های آبادان و خرمشهر را شنید و رفت تا ناله ی از هموطنش بیرون نیاید. آنها رفتند تا به ما استقلال و آزادی بدهند.آنها رفتند تا بگویند ایمان قوی و عشق به خدا چقدر وسیع است که انسان جان خود را در راه او اهدا میکند.واقعاْ که آنها روح وسیعی داشتند.  روحشان شاد...

ما در آستانه انتشار گزارش محمد البرادعی به شورای امنیت هستیم و مطمئناْ دشمنان ما یک موضعگیری خصمانه خواهند داشت و تنها چیزی که میتواند جلوی زیاده خواهی های آنها را بگیرد اتحاد ملت ایران است.بنظر من اتحاد مردم و گروها از حق مسلم ایران به دستیابی انرژی هسته ای میتواند نقش تعیین کننده ای برای جلوگیری از زیاده خواهی دشمنان این ملت باشد.مطمئناْ اگر تعرضی صورت گیرد ایرانی ساکت نخواهد ماند. من که خودم مطمئناْ در هر موقعیتی که باشم داوطلبانه و با افتخار خواهم رفت تا از استقلال مملکتم دفاع کنم حتی اگر بدانم در این راه برگشتی نیست و مطمئناْ من عضو کوچکی از کسانی هستم که چنین عقیده ای دارند.باید گفت که مسئله هسته ای ما بیش از اینکه به پیشرفت ما در علوم باشد به استقلال ما بستگی دارد . مطمئناْ اگر الان عقب بکشیم برای همیشه باید سر تعظیم در مقابل بیگانه فرود آوریم.پس ما خواهیم ایستاد و موفق میشویم....